Çocukları Yönlendirmek mi & Yönetmek mi?

Yetişkinler olarak çocuklarımızı gerçekten tanıyor, onların yetenekli olduğu, ilgilenmekten keyif aldığı alanları biliyor, anlatmaya çalıştıklarını yeterince dinliyor, onları anlayabiliyor muyuz? Yoksa kulaklarımızı tıkayıp olması gerektiğini düşündüğümüz, onların gelecekteki mutlulukları adına belirlediğimiz kendi doğrularımızı mı uygulamalarına izin veriyoruz? Çocuklarımızın beceri ve yeteneklerine uygun seçimlerini mi, yoksa onları yaşamlarında başarıya ulaştıracağını düşündüğümüz bugünün popüler tercihlerini mi destekliyoruz?

Çocuk yetiştirmenin geleceğimize yaptığımız en büyük yatırım olduğu düşünüldüğünde, annebaba olmanın, “ideal çocuğu” yetiştirmek için çabalamanın zor bir iş olduğu anlaşılıyor.

Her çocuk için mutlak bir doğrunun olmadığı, bireysel farklılıklarına uygun yönlendirmelerle başarıya ulaşılacağı düşünüldüğünde, bu zorlu sürecin ancak farkındalığı yüksek ebeveynler elinde doğru şekillendiği gözleniyor. Farkındalığı yüksek ebeveynlerin, çocuklarının ihtiyaçlarının farkında olan ve buna yönelik adımlar atan yetişkinler olduğu söylenebilir.

Çocukların anlık olarak ortaya çıkan sonu gelmez ve onları kısa bir süreliğine mutlu eden istekleri yerine, gerçekten ihtiyaçları olanı tespit edip vererek onları mutlu eden, çocukların karşılaştıkları engellerde onların önlerine siper olmadan süreci çocuğunun çözmesini bekleyen, çocuğunu yönetmek yerine onları yönlendirmeyi tercih eden anne babaların yetiştirdiği çocukların hayat başarısı yüksek, mutlu ve özgüven sahibi bireyler olduğu görülmektedir. Yönetmek yerine yönlendirmeyi tercih etmek, çocuğumuzun karar alma becerilerini geliştirerek onları aldığı kararların sorumluluğunu taşıyabilen ve başarılı olan çocuklara dönüştürür.

Geleceğin dünyasını yönlendirecek çocuklar, tasarlayabilen, karar mekanizmaları ve iletişim becerileri gelişmiş olan, özgüven sahibi bireyler olacaktır. Çocuklarının; lider, girişimci, özgür iradeye sahip, başarılı, mutlu ve sağlıklı bireyler olarak yetişmesini hedefleyen anne-babaların;

  • Çocuklarının özgür yetişmeleri adına, düşüncelerini rahatça ifade etmelerini sağlayacak bir ortam sunmaları, onu ilgilendiren bazı durumlarda karar mekanizmalarına dahil etmeleri,
  • Çocuklarının sorumluluk sahibi ve başarılı olmaları adına, ödevlerini kendi başlarına yapma bilincini kazandırmaları, yaş gruplarına uygun olarak yapabilecekleri görevler vermeleri, sorumluluklarını yerine getirmedikleri durumlarda ise bunlarla yüzleşmelerini sağlamaları,
  • Çocuklarının fiziksel ve ruhsal anlamda sağlıklı yetişmeleri adına, istediği her şeyi yemesine izin vermemeleri, koşulsuz değer verdiklerini göstermeleri, çocuklarıyla kaliteli vakit geçirmeleri,
  • Çocuklarının girişimci, iletişim becerisi yüksek bireyler olmaları adına, çocuklarının yapmak istediklerini destekleyen duruşlar sergilemeleri, onları onaylamaları ancak onların yerine getirmesi gereken işleri onlar adına yapmamaları gerekir.

24 Mayıs 2018 Perşembe
YASEMİN AKYAL
Rehber Öğretmen - Müdür Yardımcısı - ANTALYA